هر چه می خواهد دل تنگت بگو...

فکر کنم اینو همه هزار بار خوندن.. ولی من دوست دارم بازم بخونمش برای همین گذاشتمش :)

 بعد  مرگم  همه  را  مست  کنید   از می ناب..
باده  نوشید   فراوان   همگی   مست  و خراب..

بهر   آمرزش من   ، میکده   خیرات    کنید..
بهر   آرامش من   غسل دهیدم   به شراب..

شب ختمم   نه کسان   جامه خود را   بدرند..
نه نماز   و روزه ی   قضا ز   ملا    بخرند..

واعظ   و قاری   و مداح   ورودش    ممنوع..
مرده شور   ِهمه   مرده    خوران    را ببرند..

جمله   سیمین بدنان   رقص کنان ناز    کنند..
حیف   زیبایشان    است   لچک باز    کنند..

همه   اموال    مرا    میکده ﻫﺎ    ﺑﺎﺯ ﻛﻨﻴﺪ..
آنقدر   مست   نماﻳﻴﺪ   که پرواز     ﻛﻨﻴﺪ..

روز مرگم هر که شیون کند از دور و برم دور کنید
همه را مست   و   خراب   از   می انگور       کنید

مرد  غسال      مرا     سیر       شرابش      بدهید
مست مست از    همه    جا   حال    خرابش بدهید

بر      مزارم        مگذارید     بیاید           واعظ
پیر     میخانه       بخواند   غزلی     از       حافظ

جای    تلقین  به   بالای     سرم     دف      بزنید
شاهدی رقص   کند   جمله   شما      کف  بزنید

روز     مرگم   وسط     سینه   من   چاک    زنید
اندرون    دل      من     یک     قلمِ   تاک    زنید

روی        قبرم      بنویسید    وفادار       برفت
آن  جگر  سوخته  خسته  از    این    دار   برفت


وحشی بافقی

یکی از علایق من رفتن به مجلس  حافظ خوانی هست که مدتی میشه یک دوست  بهم معرفیش کرده . خیلی مجلس دوست داشتنی ای هست . از دختر بچه های 6-7 ساله حافظ میخونن تا پیرمردای 60-70 ساله.خیلی قشنگه یه فضای کاملا سنتی تو یه خونه قدیمی وسط شهر مون .همه روی زمین نشستن و حافظ خونا یکی یکی خیلی زیبا حافظ میخونن من هم فقط شنونده هستم.آخر مجلس هم چند تا داستان کوتاه از عرفا میخونن مثلا از کتاب تذکره الاولیا یا عارف هایی مثل بشر حافی که من به اونا هم علاقه دارم...به نظر من اون مجلس خیلی عالیه و دوست داشتم برای شما هم تعریفش  کنم.

ایوان تهی است ، 

و باغ از یاد مسافر سرشار

در دره ی آفتاب ، 

     سر بر گرفته ای:

کنار بالش تو ، 

بید سایه فکن از پا در امده است...!!

دوری ،

   تو از آن سوی شقایق دوری....؛

در خیرگی بوته ها ، 

کو سایه ی لبخندی که گذر کند..؟؟ 

از شکاف اندیشه ، 

کو نسیمی که درون اید...؟؟

ترا از تو ربوده اند  ،

 و این تنهایی ژرف است.....!!!


#سهراب_سپهری 

#درسفرآنسوها

ﭼﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭﯼ ﺗﻠﺨﯽ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺵ ﻣﺴﺘﯽ


ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻢ ﺑﻪ ﺯﻫﺮﺁﻟﻮﺩ ﺷﻬﺪ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﺭﺍ


#شهریار

از خـاک مرا بُرد وُ

بـه افلاک رسانید


ایـن است که مَن

معتقدم " عشق " زمینی ست...

 

#فاضل_نظری

چشم گریان تو نازم ، حال دیگرگون ببین

گریه ی لیلی کنار بستر مجنون ببین

بر نتابید این دل نازک غم هجران دوست

یارب این صبر کم و آن محنت افزون ببین

مانده ام با آب چشم و آتش دل ، ساقیا

چاره ی کار مرا در آب آتشگون ببین

رشکت آمد ناز و نوش گل در آغوش بهار

ای گشوده دست یغمای خزان ، اکنون ببین

سایه دیگر کار چشم و دل گذشت از اشک و آه

تیغ هجران است اینجا ، موج موج خون ببین

هوشنگ ابتهاج

دوست بدارید

و بگذارید که دوست داشته شوید

آدم بدونِ این بساط ها

زندگی

از گلویَش پایین نمی رود ...!

#مریم_قهرمانلو

ترک دل و جان کردم

تا بی دل و جان گردم

یک دل چه محل دارد ؟

صد دلکده بایستی!

مولانا

وسر بنه به بالین ، تنهـــا مـــرا رهـــا کــن
 تـــرک من خـــرابِ ، شــب گــردِ مبتــلا کــن

ماییم و مـوج ســودا ، شـب تـا بــه روز تنهــا
خواهـــی بیــا ببخشا ، خـواهی برو جفا کن

از مـن گـریــز تـــا تـو ، هـــم در بـــلا نیفتـــی
 بگـــزیـــن ره ســـلامت ، تــــرکِ رهِ بـــلا کـن

ماییـــم و آب دیـــده ، در کنــج غـم خــزیـــده
بـــــر آب دیــده ی ما ، صــد جای آسیـا کــن

خیـره کشی است ما را ، دارد دلی چو خارا
بکشـــد کسش نگــویـــد ، تدبیر خــونبها کن

بر شـاه خـــوبــرویان ، واجــب وفـــا نبـاشــد
ای زردروی عاشــق ، تــو صبــر کــن وفـا کن

دردی اســـت غیـــر مردن ، آن را دوا نباشــد
پس من چگونه گـویــم ، کاین درد را دوا کــن

در خواب دوش پیری ، در کوی عشـق دیــدم
با دست اشارتم کرد ، که عزم سـوی مـا کن

گر اژدهاست بر ره ، عشقیست چــون زمرد
 از برق این زمــرد ، هــی دفـــع اژدهـــا کــن

بس کن که بیخودم من ، ور تــو هنــرفـزایی
تــاریــخ بـوعلــی گــو ، تدبیر بــوالعــلا کــن

   « مولوی - دیوان شمس »


لبخند بزن

تاعادت کنی به خندیدن

دنیا انقدر هم که فکر

میکنی جدی نیست

به اندازه تمام

دلخوشیهایی که به

اطرافیانت میدهی

به خودت شادی هدیه کن

شادی ونشاط حق توست..